Derdewereldwaar Met pik en houweel vier heuvels afgegraven. Eén wordt begraven. Afgewroete berg; legerwagens vervoeren bebloede steenslag. Gebroken ribben. Beide handen vermorzeld. Door wiens merg snijdt het? Eén van de velen: hij wou de wereld redden. Nu klopt hij stenen. Na het slavenwerk ; hoog opgehoopte steenslag, angstzweet en speeksel. Gebroken ruggen: inlandse mensen geknecht door buitenlanders. Alles voor vreemden. Voor eigen mensen geen grond, nog zelfs geen lapje. Zij die bevelen en nooit van naastenliefde de vruchten plukken. Geluid van kogels. Een kind verzamelt hulzen tot ook zijn hand bloedt. Kogels suizen rond. Op de rug van zijn makker bloedt een jongen dood. Drie keer gevallen. Twee keer is hij opgestaan; één keer telt niet mee. In een zak gesnoerd, geworpen uit het vliegtuig; een opstandeling. Keurige vaders. Kruisbeeld en toga en kerk. Een land met aanzien. Hier moeten leven. Naar de colibri kijken. Geen vleugels hebben. Vuurrode aarde, een saffierblauwe hemel, en heel veel honger. Kinderen teren op beschimmelde kruimels van weggegooid brood. Een hond houdt de wacht. Krotten en tralievensters. Wat verwachten ze? Steile beklimming tot bij de vrouw en haar krot. Ze glimlacht, zegt casa. De vrouw is zeer oud. Hoe oud ze is weet ze niet. Ze wijst naar de stroom. Klanken opvangen van de meest vreemde woorden. Er één mee worden. Een verse brok brood, een glas water op tafel : hier ben je welkom. Ze bezitten niets wel bloeit er een rode roos in hun verbeelding. Op de vuilnisbelt zoeken kinderen voedsel. Vandaag eet ik niet. Gevangen voorgoed de man die van vrijheid sprak, ze nooit te zien kreeg. Handen rond tralies. Krotwoonst of gevangenis. Het maakt geen verschil. Van palmen dromen. Van een exotische tuin. Ontnuchterd wennen. Elke morgen weer palmblaren voor de voordeur. Ook zij vielen stil. Stam van een palmboom: zijn uitsteeksels doen denken aan geweerdolken. Palmen langs de weg: gekluisterd luisteren ze naar vliegtuiggeronk. Een vliegtuig sproeit gif. Een klad vogels valt morsdood. Bananen rijpen. Chemicaliën. Waar bayer de kop opsteekt teert het leven weg. Bananenblaren: verkreupeld groeien ze weg, zoals de tuinman. De oude tuinman vertelt over termieten. Hij zal zich wreken... Alweer termieten; ze vreten een stoelpoot weg. Geef ze een blik gif! Geen medelijden kent de tuinman met mieren; ook hij sproeit duchtig. Geen hoop op beter, niets van het dag verwachten, ook hem verbijten. Hier moeten wennen tussen termieten en gif: denken aan wilgen. Mercedesruiten. Kinderen op hun tenen wrijven ze helder. Ze vechten bijna : straatbengels rond een auto die geen wasbeurt hoeft. Lijm in plasticzak op de mond van kinderen; ze ademen nog. Verslaafde jongens: ze wonen in een hemel bezaaid met sterren. Om bang voor te zijn: jeugd die alles moet missen, zelfs het alfabet. Op het autopark; Indiaanse familie op zoek naar voedsel. Een chic warenhuis. Van de parkeerplaats verjaagd: inlandse mensen Waar gaan ze straks heen? Moeders voeden hun kindjes op de rommelmarkt. Vodden en prullen: een volgeladen stootkar die krakend doorbreekt. Hun zweet en hun leed; alles op een oude kar naar wie weet waarheen. Elke dag wreder treft de beul een ander kind. Zijn naam? Joe Is Aa. ©Iris Van de Casteele Asunción - Paraguay 1998